Kendime bir işletim sistemi kurarken

Planları, odaklanmayı ve günlük kararları tek yerde toplama fikrinin arkasındaki asıl mesele: hayata daha fazla alan açmak.

Bir süredir hayatımın farklı parçaları farklı uygulamalarda duruyor: planlar bir yerde, çalışma süreleri başka yerde, harcamalar başka bir yerde. Hepsini takip etmeye çalışırken asıl yapmak istediğim şeye ayırdığım dikkatin azaldığını fark ettim.

DenizOS fikri nereden çıktı?

DenizOS, daha fazla ekran görmek için kurulmuş bir dashboard değil. Günün ne durumda olduğunu tek bakışta anlayabildiğim; yapay zekânın yalnızca cevap vermekle kalmayıp bağlamı birleştirdiği kişisel bir sistem denemesi.

İyi bir sistemin amacı hayatı kontrol etmek değil, gereksiz karar yükünü azaltmak olmalı. Planım bozulduğunda beni suçlu hissettiren bir takvim değil; neyin değiştiğini gösterip yeni bir rota öneren bir yapı istiyorum.

Otomasyonun sınırı

Her şeyi otomatikleştirmek kulağa verimli geliyor ama bazen yalnızca daha karmaşık bir düzen kuruyoruz. Bu yüzden DenizOS'ta otomasyonun ölçüsü basit: bana zaman veya zihinsel alan kazandırmıyorsa gereksizdir.

Sonuçta kurmaya çalıştığım şey kusursuz bir hayat değil. Dikkatimi dağıtan gürültüyü azaltıp tıp eğitimine, merakıma, sevdiğim insanlara ve gerçekten yaşamak istediğim anlara daha çok yer açmak.